6. از جمله آداب زائر آن است كه در طول سفر يعني از هنگام حركت تا رسيدن و فرود آمدن در كنار قبة ساميه از خلاف شرع بپرهيزد و به واجبات الهي سخت اهتمام بورزد. به خصوص مواظبت داشته باشد كه نمازش در اثناء راه از بين نرود و قضا نشود بلكه نماز ها را هر كدام سر وقت انجام دهد. اين براي زائر قبر معصومين زشت و زننده است كه در راه زيارت آن بزرگواران اعتنا به نماز نداشته باشد و آن را ترك كند و با بهانه‌هاي واهي و سست ـ مثل اينكه نماز خواندن در قطار مشكل است يا در هواپيما نمي‌شود نماز خواند و يا امثال آن ـ نماز خود را ترك كند.

برگرفته از کتاب شوق ديدار/ آيت الله کريمي جهرمي
ما در اينجا بعضي از آدابي را كه ظاهراً ذكر نشده يادآوري مي‌كنيم:
1. معرفت و شناخت شخص مزور ـ يعني امامي كه زيارت كننده به زيارتش آمده ـ و اين عمدة شرايط، حالات و آداب زائر است و مقصود آن است كه انسان، صاحب آن قبر شريف را امام مفترض الطاعه و شاهد و ناظر اعمال خود بداند.
2. شناخت آن مكان مقدس و حرم مطهر؛ يعني بداند كه اين بقعة منور از بيوت الله است كه خداوند متعال در قرآن كريم مي‌فرمايد: