اي گروه مردمان!

در اين ماه عزيز با خويشاوندان خود رابطه داشته باشيد.

زبانتان را حفظ نماييد.

چشم‌هاي خود را از حرام بپوشانيد.

گوش‌هاي خود را از شنيدن آنچه جايز نيست نگاه داريد.

با يتيمان مردم مهرباني کنيد تا با يتيمان شما مهرباني شود.

(خطبه شعبانيه حضرت رسول)

پيامبر اخلاق!

انس بن مالک گويد: برنامه رسول خدا صلي الله عليه و اله و سلم اين بود که افطارها و سحرها نوشيدني مي‌خوردند. گاهي هم همراه آن نوشيدني، نان تناول مي‌کردند.

يک شب، افطاريِ حضرت را مهيا نمودم ولي بعد از نماز مغرب هر چه منتظر ماندم، حضرت تشريف نياوردند. فکر کردم، بعضي از اصحاب و دوستان، ايشان را براي افطار دعوت کرده‌اند. با همين فکر بود که آن نوشيدني را خودم خوردم. بعد از گذشت ساعتي، حضرت آمدند. از بعضي همراهان رسول خدا صلي الله عليه و آله پرسيدم: آيا پيامبر افطار ميل کرده‌اند؟ گفتند: خير.

آن شب بر من خيلي سخت گذشت؛ تنها خدا مي‌داند چه زجري کشيدم. از اين بيم داشتم که اگر حضرت افطاري بخواهد چه بگويم.

ولي بالاخره حضرت، آن شب را گرسنه به سر برد و روز بعد هم روزه گرفت.

سؤالي هم از من نپرسيدند. و کلامي هم در مورد ديشب نگفتند.

و تاکنون هم چيزي نفرموده‌اند.

قال رسول الله صلي الله عليه و آله:

اول شهر رمضان رحمة و وسطه مغفرة و آخره عتق من النار

اول رمضان رحمت و ميانه رمضان مغفرت و پايانش آزادي از آتش جنهم است.

(الجامع الصغير، ج1، ص432)